De toekomst van het Aramese voetbal in Nederland
[Uit het programmaboekje (pp. 7-12) van het 19e internationale voetbaltoernooi voor Arameeërs 2-3 juni 2007, georganiseerd door de Suryoye Aramese Vereniging Oldenzaal '84 op het sportcomplex van Quick '20 uit Oldenzaal.]
Het is meestal verfrissend en soms zelfs essentieel om vanuit het heden even terug te kijken in het verleden om vervolgens vooruit te blikken op de toekomst. In deze bijdrage heb ik dat summier getracht met het Aramese voetbal in Nederland. Daarbij heb ik de rol van de zelf-organisaties, op wier schouders óók een grote verantwoordelijkheid rust, centraal gesteld. ...


Geen Armeense, maar Ottomaanse genocide
[Bron: De interneteditie van De Telegraaf, 20 oktober 2006 & Het Reformatorisch Dagblad, 30 oktober] Wat de Armeense genocide heet, is inmiddels ook in Nederland een hot item geworden...Alle feiten in ogenschouw nemend, is het rechtvaardiger en correcter om van ‘de Ottomaanse genocide’ tegen de christenen te spreken...[Ooggetuige:] “De Armeniërs zijn niet het enige onderworpen volk in Turkije dat geleden heeft onder deze politiek om van Turkije exclusief het land van de Turken te maken. Het verhaal dat ik over de Armeniërs verteld heb, kon ik met bepaalde wijzigingen evengoed over de Grieken en de Arameeërs vertellen.”


Ook Arameeërs werden door Turken uitgeroeid
[Artikel verschenen in NRC Handelsblad, blz. 6, 17-10-2006] Niet alleen Armeniërs, maar ook andere volken werden uitgeroeid onder het Ottomaanse bewind...De Arameeërs hebben nooit over een eigen leger of wapenarsenaal beschikt om van een opstand tegen het getrainde leger van de Turkse bezetter te kunnen dromen, noch hebben zij ooit aan de zijde van de Russen tegen de Turken gestreden. Zij zijn altijd vreedzame burgers gebleven, maar toch zijn ook zij stelselmatig uitgemoord door...


De actualiteit en de betekenis van de Sayfo voor het Aramese volk in 2006
[Ietwat bewerkte speech gehouden op een thema-avond over de Sayfo in de Mariakerk in Hengelo op 9 juni, 2006.] Het onderwerp van vandaag ligt ons allen nauw aan het hart. Alleen al het hardop noemen van de naam, die alle onmenselijke gebeurtenissen in één woord samenvat, zorgt ervoor dat bij menig Arameeër de koude rillingen over de rug lopen. Inderdaad, het woord Sayfo roept allerlei ellendige en droevige herinneringen bij ons op.


Islamitische Republiek Turkije met een goddelijke missie bij de EU
Turkije, dat sinds 1999 kandidaat-lidstaat van de EU is, is schier ‘christenrein’ en zuiver islamitisch geworden. Zijn seculiere identiteit dreigt verzwolgen te worden door de islam. Het heeft er alle schijn van dat de directe erfgenaam van het islamitische Ottomaanse Rijk afstevent op een officiële islamitische republiek. En het is bekend dat moslimstaten...
N.B.: Het begin van dit artikel lijkt op "De Islamitische Republiek Turkije: De teloorgang van de autochtone christenen als barometer."


De Islam. Rep. Turkije: De teloorgang van de autochtone christenen als barometer
Turkije heeft een rijk christelijk verleden, maar wil er niets van weten. Dat blijkt uit het aantal inheemse christenen dat er drastisch geslonken is. Tevens laat Turkije het percentage moslims in de geduchte islamitische republieken Iran en Pakistan achter zich. Het heeft er alle schijn van dat deze kandidaat-lidstaat van de EU afstevent op een ...


Van Beth-Nahrin naar Hengelo
De ondertitel van dit artikel luidt: "De Vorming van de Aramese Gemeenschap in Hengelo." De inleidende paragrafen bespreken in het kort de identiteit van de Arameeërs en de redenen voor hun komst naar o.a. Nederland. Vervolgens beschrijft de tweede auteur van dit artikel wanneer en op welke manieren de Arameeërs zich in Hengelo (Ov.) gesetteld hebben.


Terug naar huis (Harabemischka in Tur Abdin)
Toen haar vader eindelijk kon terugkeren naar het dorp van zijn jeugd, wilde Reenike met hem mee. Het werd voor haar een reis door de tijd in een vreemd land dat haar toch vertrouwd was.


De Verborgen Parel: Het Aramese Erfgoed en de Syrisch-Orthodoxe Kerk
‘De Verborgen Parel. Het Aramese Erfgoed en de Syrisch-Orthodoxe Kerk’ is de volledige titel van een vierdelig naslagwerk over drieduizend jaar Aramese geschiedenis, van 1000 v.Chr. tot heden.


Opgelegde Turkse achternaam of traditionele Aramese familienaam?
In de voorbije jaren zijn er verhoudingsgewijs weinig Aramese gezinnen geweest die van oorsprong uit Tur ‘Abdin, een vervlogen christelijke landstreek in Zuidoost-Turkije, komen en hun Turkse achternamen gewijzigd hebben in hun traditionele, Aramese familienamen. Toch lijkt het mij, dat hierin geleidelijk een ommekeer zal plaatsvinden in de toekomst. Het besef van de historische feiten alsmede het toenemende bewustzijn van de eigen identiteit onder de jeugdige generatie zullen beslist een grote bijdrage leveren aan deze ontwikkeling.


Een beknopte inleiding over de Aramese taal
Recente studies plaatsen de herkomst van de Arameeërs in Noord-Mesopotamië, in het huidige Zuidoost-Turkije en Noord-Syrië. Evenzo beweren taalkundige geleerden op geheel onafhankelijke wijze, dat de Aramese taal in deze regio ontstaan is. Het Aramees laat zich goed indelen in vijf fasen. Hierin kan men vervolgens geografische afgrenzingen bepalen.


Zelfreflectie over onze huidige identiteit
Hopelijk zullen we ons woensdagavond 31 maart [2004] blijven herinneren als de dag waarop we allen de wil opgebracht hebben om eventjes uit ons drukke leven te stappen om The Passion of The Christ samen in de bioscoop te bekijken met onze familie, vrienden en kennissen. Geen slechte keuze, want deze film biedt ons de juiste stof voor zelfreflectie, zowel persoonlijk als collectief. Het weet de gevoeligste en voornaamste snaar in ons leven te raken: onze identiteit.


De christelijke Arameeërs
Dankzij The Passion of The Christ van Mel Gibson is menigeen aardig geïnformeerd over de Aramese taal, die lang geleden de moedertaal van o.a. Jezus Christus en Zijn eerste discipelen was. Dat er tegenwoordig echter nog sprekers van deze Bijbelse taal bestaan, is veel mensen onbekend.


De Syrisch-Orthodoxe Kerk van Antiochië
Al op de eerste Pinksterdag bevonden zich ‘inwoners van Mesopotamië’ (Hand. 2:9) te Jeruzalem. De massale verkondiging van het Evangelie schijnt echter op gang gekomen te zijn nadat de vroege gemeente werd blootgesteld aan onderdrukking. Zo ontstond er reeds vroeg in Antiochië, de hoofdstad van de toenmalige Romeinse provincie Syrië, een belangrijk missiecentrum voor de ‘Christenen’ (Hand. 11:19-30).